Unosi się dym nad lasem,
w popiele kości grzebane.
Skrwawione kiełkują czasem
róże - ogniem wybielane.

Unosi się kurz nad miastem,
wśród gruzu rosną brzozy,
osnute zeschniętym chwastem
patrzą na trupów wozy.

Szeleści wiatr w ciszy dolinnej,
krew ścieka po martwych skałach.
Natury dusza niewinnie
pamięcią o zbrodniach skalana.

Przed naszymi oczami żeglarze
igrają ze swymi możliwościami,
beztroscy i młodzi.
Niebawem zakwitnie agawa
pod balkonem, na którym
siadamy wieczorami
i obserwujemy morze
jak się zmienia,
i jak powraca do swego pierwotnego stanu.

Tutaj jest moja Ojczyzna,
- przez niektórych wyśmiewana...
tutaj jest moja Ojczyzna,
- przez niektórych opluwana...

Tutaj na zawsze zostanę,
- nawet jak bieda mnie zeżre...
tutaj jest "polski zaścianek",
- wolę u siebie zmywać talerze...

Nie wszczepią mi odmienności
- tej niecodziennej,
tu rodzą się jeszcze wartości
- w tej " Polsce Kościelnej"...

i kurz wszechobecny na polnej drodze
trwa rozmowa z Matką...

Wiosenna dziewczyna

Czekam na swoją dziewczynę wiosenną,
Bzami pachnącą w poranek majowy,
Jasnym uśmiechem radości promienną,
Jutrzenką szczęścia budzącą dzień nowy.

Przyniesie w sercu uczuć swoich słońce,
Którego żaru czas już nie ostudzi,
Zakwitnie kwiatem na marzenia łące,
I śpiewem ptaków ze snu mnie obudzi.

A wtedy w tańcu świat znów zawiruje,
Ostatnim tangiem miłości szalonej,
Oddechem wiosny chwilę zaczaruje,
I spełni pragnień tęsknoty wyśnione.

piękny...

świetne

..tylko szlaków i koni żal

brawo-śliczna praca

ukazałes sedno...

takich przyjaciół jak Oni ,nie ma na świecie...

++

zagubieni? wśród ulic miasta...

świetne

..kto ja spiewa ,chłopiec z gitara

świetny!jest super klimacik

"spółka"

czas ....

świetna praca

swietne

klimacik super

znakomicie pokazane

świetne

i psoty...

czas złapany w kadrze..

mineły czasy kataryniarza